* * * [Napięty jak struna...]

 Napięty jak struna

pomiędzy światami

Nie-fizyczną

materią istnienia

odciska ślady 

zwiastowań

Z precyzją jubilera

wyłuskuje spomiędzy

elektronicznych impulsów

modlitewne wołania - 

posty z prośbą

o zbawienie

Z sakramentalną czułością

przemierza blogi i fora

Otula codzienne lęki

pisanymi złotem

emot - ikonami nadziei

W azylu ciszy

na drugim końcu

natarczywego szumu

komunikatorów

osusza łzy

społecznościowej samotności

Rano

W wieczór

We dnie

W nocy

Wirtualny anioł

czuwa na manowcach linków

w oczekiwaniu

przebaczenia

25.02.2011