DzieckoMgieł

Dusza stłukła się z hukiem

 Ciekły kryształ opowieści

 Chmury zstępują w kałuże

Uśmiechy bogów

 Życie wykluwa się

  Serpentyna słów

 W oswojonych przestrzeniach zamykają swoje istnienie

 Mała dziewczynka w czarnej pościeli nocy

 Rozpędzona lawina miasta

 Napięty jak struna pomiędzy światami

 Powoli kroczy po linie horyzontu

 W codziennym rozpędzie

 Przekładam martwe ciała słów

 Idę ku Światłu

 Myśli krążą

 Uciekam myślami

 W nocy polarnej

 Ponad ziemiami Ponad głowami Ponad myślami Sufit pragnień Z kleksami chmur

 Rdza przepływa  przez odrętwiałe palce

Umęczeni na krzyżówce historii